بهارکه لوسه من

لوسه کی؟؟؟؟؟

لوسه من.

ژویده کی؟

شویده من

بپر تو بخله خودم

+

حاصله همه آرزوهام.عاشقتم...!!!

هنگامی که می خواهم اینها را به تو بگویم و یا بنویسم، واژه هاحتی ذره ای

از ژرفای احساساتم را بیان کنند .

گرچه نمی توانم جوهر این احساسات شگفت انگیز را بیان کنم، می توانم بگویم

آنگاه که به توام چه احساسی دارم.

آنگاه که به توام

احساس پرنده ای دارم که آزاده رها در آسمان آبی پرواز میکند.

.

.

.

گفته بودم شتاب کنی.

دیگر شتاب نکن...!

آسوده باش

آسوده نباشی هم به ...

مهم منم.

گذشته گذشت و بهار  آمد...!!!

اما حالا می نویسم من دوباره

حال عاشقم من!

دل بریدم از تو هم من !

بی بهانه عاشقم من!

چرا پنهان کنم؟

عشق است و پیداست!

غزل وار از کلامم می تراود

اشک می شود

آینه ی نگاهم را می شکافد

بزن یک تازیانه ، یک صاعقه!

خوشحالم...

خوش بختم...

عاشقم...

بهارم...

خدایا  عاشقم من!

در این نیمه سرگردانم

نه راه بازگشت به اول سطر دارم نه توان قصه گویی

بیا.....حتی دیگر پایان عاشقانه ای هم نمی خواهم...فقط تمامم کن

تمام------------

پس شتاب كن....

گلویم بی تاب طناب دار فراموشی توست...
نفس هایم به شماره افتاده اند...
شتاب كن...شتاب...